 |
|
|
Ludovicus van Eijnatte
Breda, 1954 De beelden in steen van Ludovicus van Eijnatte manifesteren zich als onverzettelijke gesloten vormen. Ze bouwen voort op traditionele beeldhouwkunst en zijn tegelijk eigentijds. De beeldhouwer laat zich inspireren door universele thema´s. Architectuur fungeert vaak als katalysator. In de verbeelding van een kathedraal, een poort of een tempel verbindt hij persoonlijke visie en vormentaal met tijdloze bouwkunst. vorige - overzicht - volgende |
|
|
|
