 |
|
|
Hans J. Müller (D)
Donaueschingen (D), 1952 In de beeldhouwwerken van Hans Joachim Müller fungeren mensfiguren als een soort bekroning van de grondvormen die refereren aan architectuur. Menselijke gestalten duiken op in monumentale sculpturen die een opmerkelijke verwantschap vertonen met bruggen, pilaren, ranke torens, wolkenkrabbers of hekwerken. Die context is niet toevallig of arbitrair. Voor Müller is de verbinding tussen architectuur en menselijke figuur een wezenlijk uitgangspunt. vorige - overzicht - volgende |
|
|
|
